Zanim zdecydujemy się na wybór konkretnego systemu grzewczego musimy poznać warunki techniczne, jakie są wymagane do jego instalacji. Warunki te szczegółowo i precyzyjnie regulują przepisy i rozporządzenia odpowiednich ministerstw.

W obowiązujących od grudnia 2002 r. „Warunkach Technicznych”, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, znacznie rozszerzono część o instalacji ogrzewczej. Szczególną uwagę poświęcono warunkom, jakie muszą spełniać pomieszczenia, w których chcemy zainstalować kotły grzewcze. Zależą one w dużej mierze od rodzaju źródła energii służącej do wytwarzania ciepła oraz klasy i budowy kotła. Weźmy dla przykładu warunki jakie nakłada ustawodawca w przypadku kotłów gazowych.

Nie zamykać „otwartych"

Urządzenia gazowe mogą być instalowane wyłącznie w pomieszczeniach spełniających przede wszystkim warunki dotyczące ich wysokości, kubatury, wentylacji i odprowadzenia spalin, a także dopływu powietrza do spalania. W obecnie obowiązujących warunkach technicznych kotły gazowe podzielono na urządzenia typu B - z otwartą komorą spalania, powietrze do spalania kocioł czerpie z pomieszczenia, w którym się znajduje, - i typu C - z zamkniętą komorą spalania, powietrze pobierane jest z zewnątrz. Immergas, ale i większość producentów oferuje kotły zarówno z jednym jak i drugim rodzajem komory. Wymagania dotyczące stosowania kotłów pierwszego typu są znacznie ostrzejsze. Zabroniono instalowania ich w pomieszczeniach mieszkalnych, czyli pokojach, sypialniach, a także w mieszkaniach jednopokojowych z wnęką kuchenną. Kubatura pomieszczenia z takim kotłem nie może być mniejsza niż 8 m3. Poza tym pomieszczenie musi być wyposażone w możliwość odprowadzenia spalin (własny komin) i obowiązkowy dopływ powietrza do spalania. Nie można też kotła z otwartą komorą spalania umieszczać w zabudowanej szafce.

„Zamknięte" - wpuszczone do mieszkań

Dopuszczalne jest natomiast instalowanie w pomieszczeniach mieszkalnych kotłów z zamkniętą komorą spalania. Musi być jednak spełniony warunek, że będą one podłączone do koncentrycznych przewodów powietrzno-spalinowych. Są to dwa współosiowe przewody, w których zewnętrznym powietrze doprowadzane jest do spalania, wewnętrznym zaś – odprowadzane są spaliny. Takie rozwiązanie gwarantuje, że w razie nieszczelności przewodu spalinowego trujące związki nie przedostaną się do pomieszczenia, ale trafią do komory spalania i zostaną usunięte na zewnątrz budynku. Jest jeszcze dodatkowa korzyść - doprowadzane do kotła zimne powietrze jest po drodze ogrzewane przez wędrujące w przeciwnym kierunku gorące spaliny, dzięki czemu potrzeba mniej energii do podtrzymania wysokiej temperatury w komorze spalania.
Również kotły z rozdzielnymi kanałami powietrzno-spalinowymi można instalować w mieszkalnych pomieszczeniach. Kubatura pomieszczeń wyposażonych w taki kocioł to minimum 6,5 m3. Zastosowanie takich przewodów do kotła umożliwia też wyprowadzanie spalin przez zewnętrzną ścianę budynku. W wolno stojących budynkach jednorodzinnych moc tak zainstalowanego kotła nie może być jednak większa niż 21 kW. W innych budynkach (na przykład bliźniaczych lub w zabudowie szeregowej) - nie większa niż 5 kW.


Dzięki zastosowaniu zamkniętej komory spalania kocioł można bezpiecznie umieścić w dowolnym pomieszczeniu: kuchni, łazience, ponieważ nie wykorzystuje do spalania powietrza wewnętrznego. Rury odprowadzające spaliny muszą być odporne na korozję, wykonane z odpowiedniej stali kwasoodpornej lub elementów ceramicznych.

Przewody powietrzno-spalinowe

Rygorystyczne zapisy dotyczą lokalizacji i wielkości kanałów rozdzielnych systemów powietrzno-spalinowych. Wyloty spalin muszą się znajdować wyżej niż 2,5 m ponad poziomem terenu, minimum 0,5 m od najbliższej krawędzi okien, a odległość między wylotami nie powinna być mniejsza niż 3 m. Warto jednak pamiętać o tym, że przewody powietrzno-spalinowe nie powinny być zbyt długie (ich maksymalna długość jest określona dla każdego kotła) i nie można ich prowadzić w sposób dowolny. W domu piętrowym korzystniej jest, więc zainstalować kocioł z zamkniętą komorą spalania na wyższej kondygnacji.

Wymiary kotłowni gazowej

Kubatura pomieszczeń, w których instaluje się urządzenia gazowe, nie powinna być mniejsza niż:

  • 8 m3 - w przypadku urządzeń pobierających powietrze do spalania z tych pomieszczeń,
  • 6,5 m3 - w przypadku urządzeń z zamkniętą komorą spalania.
  • Pomieszczenia, w których instaluje się urządzenia gazowe, powinny mieć wysokość co najmniej 2,2 m.

Powrót