Jedną z trudniejszych decyzji podczas procesu budowy upragnionego domu jest wybór sposobu, w jaki będziemy go ogrzewać. Nie możemy w tym miejscu zapomnieć o urządzeniu, które będzie w stanie zapewnić nam komfort ciepłej wody użytkowej. Bowiem produkcja c.w.u. jest integralną częścią instalacji grzewczej.

Zastanawiając się nad rozwiązaniem obu instalacji musimy pamiętać, że będę nam one służyły przez długie lata, i niejednokrotnie efektem podjęcia pochopnych decyzji będą narzekania na samego siebie. Nie wspominając już o Pani domu, która oprócz odpowiednej ilości ciepłej wody, po wyjściu spod prysznica chciałaby mieć jeszcze ciepłą podłogę. Podczas podejmowania decyzji musimy również pamiętać o ekonomicznej eksploatacji wybranych urządzeń. Już na wstępie musimy zrobić podstawowe założenia. Przede wszystkim zacząć od ilości łazienek, a nawet dokładniej od rodzaju odbiorników ciepłej wody, czyli wanny, prysznica itp. Przeliczyć ilość członków rodziny oraz możliwość jednoczesnego użytkowania łazienek o ile jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami, co najmniej dwóch. Prawidłowe założenia są niezbędne do odpowiedniego określenia wielkości zasobnika c.w.u. Dom jednorodzinny, w którym zostały zaprojektowane, co najmniej dwie łazienki, powinien zostać wyposażony w kocioł z zasobnikiem czy to wbudowanym, czy też wolnostojącym. W innym wypadku np. kocioł z przepływowym przygotowaniem cwu.,nie będzie w stanie zapewnić Państwu wystarczającej ilości ciepłej wody użytkowej. Dodatkowo należałoby się również zastanowić, czy nie chcielibyśmy wykorzystać do produkcji cieplej wody kolektorów słonecznych.


Następnym krokiem powinny być rozważania na temat instalacji centralnego ogrzewania. Oczywiście zawsze możemy wykonać prostą instalację opartą na jednej temperaturze czynnika (cały dom to jedna strefa grzewcza), ale w takim wypadku czeka nas regulacja temperatury w poszczególnych pomieszczeniach poprzez głowice termostatyczne na grzejnikach. Jednak warto pokusić się o bardziej wydajną instalację. Jej rozbudowa ma na celu nie tylko oszczędności wynikające z mniejszego zużycia gazu w trakcie eksploatacji, ale również, a może przede wszystkim, komfort dla użytkowników. W tym miejscu należałoby się zastanowić na ile i jakich stref grzejnych należałoby podzielić nasz dom w celu osiągnięcia najbardziej optymalnego rozwiązania. I tu również należy odpowiedzieć sobie na pytanie, czy i w tym wypadku nie wspomóc pracy naszej instalacji c.o. energią odnawialną, czyli kolektorami słonecznymi, czy też pompą ciepła.


Dlatego też w paru zdaniach postaram się przybliżyć Państwu jedno z rozwiązań instalacji centralnego ogrzewania oraz produkcji ciepłej wody użytkowej dla budynku jednorodzinnego z wykorzystaniem gazowego kotła grzewczego oraz kolektorów słonecznych Immergas.


Opiszę przykładową instalację wykonaną w domu jednorodzinnym o powierzchni około 180m2. Na parterze będziemy mieli do czynienia z salonem połączonym z jadalnią, otwartą kuchnię, pokój z przeznaczeniem na gabinet oraz oczywiście łazienkę, która profilaktycznie zostanie wyposażona w prysznic. Poddasze to 3 sypialnie oraz duża przestronna łazienka wyposażona w wannę oraz prysznic. Nad garażem znajdziemy jeszcze obszerne pomieszczenie przeznaczone do celów rekreacyjnych. W tym przypadku przyjmiemy je, jako kolejną sypialnię.


Tak jak zaznaczyłem wcześniej bardzo ważnym elementem instalacji jest jej prawidłowy podział na strefy grzejne. Dokonując wyboru stref, bierzemy pod uwagę rodzaj posadzek, niezależną możliwość sterowania, okres pracy poszczególnych obiegów jak też względy ekonomiczne. Bowiem rozbudowa instalacji o każdy z obiegów wiąże się niestety z dodatkowym nakładem inwestycyjnym.


Uwzględniając wszystkie te czynniki podzieliliśmy nasz przykładowy dom na trzy strefy grzewcze. Pierwszą jest instalacja podłogowa wykonana w salonie, jadalni, komunikacji oraz otwartej, połączonej z tymi pomieszczeniami kuchni. Drugą będzie również instalacja podłogowa wykonana w łazienkach na obu kondygnacjach. Spytacie Państwo, dlaczego nie włączyłem łazienki na parterze np. do strefy pierwszej. Odpowiedź jest prosta. Chodzi o to, aby obie łazienki pracowały niezależnie od pozostałych obiegów. Przy takim rozwiązaniu będziemy mieli możliwość regulacji temperatury nawet, gdy pozostała część domu nie będzie wymagała pracy instalacji centralnego ogrzewania. Ostatnią, trzecią strefą grzewczą, dodam strefą grzejnikową, będą sypialnie na poddaszu, pomieszczenie rekreacyjne oraz gabinet na parterze. Gabinet jest jedynym pomieszczeniem na pierwszej kondygnacji, w którym źródłem ciepła będą grzejniki. Wyodrębnienie go jako kolejny obieg wiązałoby się ze zbyt dużymi kosztami w stosunku do komfortu jaki osiągniemy. Dlatego też temperatura tego pomieszczenia będzie regulowana wyłącznie za pomocą głowicy termostatycznej.


Na "serce instalacji" a jednocześnie na główne źródło ciepła wybrałem jednofunkcyjny kocioł gazowy Victrix X 24 2I Jest to urządzenie kondensacyjne, a więc w stosunku do odpowiedników tradycyjnych możemy liczyć nawet na 30% oszczędności w zużyciu gazu.


Nowoczesna elektronika wykorzystana w urządzeniu umożliwia jego współprace z cyfrowym sterownikiem Comando Amico Remoto V2. Po podłączeniu sondy zewnętrznej urządzenie ma zagwarantowaną pełną automatykę pogodową i pracuje w oparciu o tzw. krzywe grzewcze, uzależniające temperaturę czynnika c.o. od temperatury na zewnątrz budynku. Takie rozwiązanie podnosi komfort użytkowania oraz w znacznym stopniu polepsza ekonomię jego pracy.


Specjalnie zaprojektowany wymiennik pierwotny z zintegrowanym modułem kondensacyjnym, o przekroju rur zapobiegającemu odkładanie się kamienia kotłowego został wykonany ze stali kwasoodpornej INOX. Zastosowane materiały oraz jakość wykonania zapewnią jego długoletnią żywotność oraz bezawaryjną pracę. Dzięki zastosowanej elektronice kocioł współpracuje z rozdzielaczami strefowymi Immergas. Jeden z proponowanych rozdzielaczy (dwie strefy niskie – obsługujące ogrzewanie podłogowe i jedna wysoka) spełnia nasze wymagania dotyczące podziału domu. Zastosowanie tego typu rozwiązania zapewni nam niezależne sterowanie poszczególnymi obiegami grzewczymi. Regulacja temperatury poszczególnych stref odbywać się będzie za pomocą sterowników programowalnych. Wbudowany kompensator hydrauliczny, jako jeden z nielicznych zastosowany w fabrycznych tego typu układach, zapewnia równomierny rozkład ciśnień w poszczególnych strefach instalacji. Zajmijmy się teraz produkcją ciepłej wody użytkowej. Najprostszym rozwiązaniem byłoby zastosowanie zasobnika c.w.u., który byłby podgrzewany przez kocioł. Wbudowany w kotle zawór trójdrożny umożliwia takie rozwiązanie, które zapewniłoby produkcję c.w.u. w stopniu zapewniającym maksymalny komfort. Niemniej jednak w przykładowym domu wybierzemy inny rodzaj produkcji ciepłej wody. Wykorzystując kolektory słoneczne pokusimy się nie tylko na wspomaganie podgrzewanie ciepłej wody, ale również pracy całej instalacji c.o. Do tego celu musimy zastosować specjalnie skonstruowany zasobnik Multi 500/200, posiadający konstrukcję dwupłaszczową; czyli „zbiornik w zbiorniku”. Wewnętrzny zbiornik o pojemności 200 litrów jest używany jako zasobnik ciepłej wody użytkowej, zewnętrzny 500-litrowy, jest używany jako bufor ciepła do wspomagania instalacji centralnego ogrzewania. Uzupełniając układ o 3 kolektory próżniowe EV 4.9 otrzymujemy ekologiczną instalację zarówno centralnego ogrzewania, jak i ciepłej wody użytkowej. Kolektory pracujące w tej instalacji muszą być kolektorami próżniowymi, bowiem chcemy z nich korzystać przez cały rok.


Tak zaprojektowana i wykonana instalacja pozwala na bardzo ekonomiczną eksploatację w ciągu całego roku. Kolektory słoneczne nie będą w stanie same ogrzać domu przez cały rok, ale znacznie wspomogą pracę kotła w okresach przejściowych np. w kwietniu czy wrześniu, jednocześnie gwarantując duże ilości c.w.u. w miesiącach letnich.

Powrót